

D4371

།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བགྲང་བའི་སྒོ་ནས་སེམས་གནས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཅུང་ཟད་བྲིས་པ་རྫོགས་སོ།། །།[]གང་གིས་ང་རྒྱལ་རི་བོ་གཏན་སྤངས་ནས། །སྐྱེ་བོ་ཁེངས་པའི་དོན་དུ་ཁམས་དབྱེ་བའི། །བདུད་རྩི་གསུངས་པ་དེ་ལ་ ཕྱག་འཚལ་ཏེ།།ང་རྒྱལ་ཤས་ཆེའི་དོན་དུ་དེས་གསུངས་བཤད། །སྡོམ་ནི། རྟགས་དང་ཕན་ཡོན་ཤེས་བྱ་དང་། །ཚོགས་དང་བསྒོམ་དང་ཚོད་གཟུང་དང་། །སྐྱེ་རིམ་གནས་ཚད་བརྟེན་པའི་ཐབས། །ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་དང་བཅུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྟགས་ནི་གང་ཟག་ང་རྒྱལ་ཤས་ཆེས་པའི་ རྟགས་གཟུང་སྟེ།དེ་ལ་གང་ཟག་ང་རྒྱལ་སྤྱད་པའི་རྟགས་རྣམས་གང་ཞེ་ན། འདི་ན་གང་ཟག་ང་རྒྱལ་སྤྱད་པ་ནི། ཁེངས་པར་འགྱུར་བ་དང་མཐུན་པའི་དངོས་པོ་ཆུང་ངུ་དག་ལ་ཡང་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་སྟུག་པོ་དང་མང་པོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ན་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དག་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་ དགོས་ཏེ།ང་རྒྱལ་གྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པར་བྱེད་ཅིང་། ང་རྒྱལ་གྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ཁེངས་པར་འགྱུར་བ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཁེངས་པར་འགྱུར་བ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་མི་ནུས་པ་དང་། དབང་པོ་རྒོད་པ་དང་། དབང་པོ་འདམ་པ་ལྟར་མཐོ་བ་དང་། དབང་པོ་ཁེངས་པ་དང་། ལུས་ཆེར་བརྒྱན་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་རྗེས་སུ་བརྩོན་པ་དང་། བཙན་ངག་ཏུ་སྨྲ་ཞིང་མི་འདུད་པ་དང་། ཕ་མ་དང་ཉེ་དུ་དང་བླ་མ ལྟ་བུ་དག་ལ་དུས་དུས་སུ་རྐྱེན་དུ་བབ་པའི་མཆོད་པར་མི་བྱེད་པ་དང་།ཁེངས་པ་དང་། ལུས་མི་འདུད་པ་དང་། གསོང་པོར་སྨྲ་བ་དང་། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། མདུན་དུ་ལྡང་བ་དང་། ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་དང་། འདུད་པར་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་ དང་།བདག་ལ་བསྟོད་པ་དང་། གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། རྙེད་པ་འདོད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་འདོད་པ་དང་། གྲགས་པའི་སྒྲའི་ཚོགས་འདོད་པ་དང་། ཐམ་ཐོམ་གྱི་སྣོད་དུ་འགྱུར་བ་དང་། བྲལ་བར་དཀའ་བ་དང་། ཡིད་དབྱུང་བར་དཀའ་བ་དང་། རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆུང་ བ་དང་།བདག་དང་། སེམས་ཅན་དང་། སྲོག་དང་། གསོ་བ་དང་། གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་ཤས་ཆེ་བ་དང་། ཁྲོ་གཏུམ་ཆེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པ་དག་ནི་གང་ཟག་ང་རྒྱལ་སྤྱད་པའི་རྟགས་རྣམས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ སོ།།དེ་ལ་ཕན་ཡོན་ནི་ང་རྒྱལ་སྤོང་བ་ལ་ཞུགས་ན་རིགས་དང་ལུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་གདམས་ངག་ཀྱང་ཚེགས་མེད་པར་འཐོབ་སྟེ། དེས་ན་ཚོགས་རྣམས་མྱུར་དུ་རྫོགས་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།

我将为您翻译这段藏文文本：
缘起法数门修心方法略述竟。


顶礼于彻底断除我慢之山，为调伏傲慢众生而分别诸界，宣说甘露者。为大我慢者而解说其义。
总纲：
标相与利益及所知，
资粮与修习及把握，
生起次第依止法，
生起胜观共十种。
其中标相即是把握增上我慢者之相。何为增上我慢者之相？此处增上我慢者，即使对微小事物也会生起浓重众多的我慢烦恼，更何况对中等和重大事物。此我慢烦恼长久住于心相续中，我慢烦恼长时相随，为傲慢相应之法所胜，而不能胜伏傲慢相应之法。
其特征为：
诸根放逸
诸根高举如象
诸根傲慢
热衷装饰身体
说话强硬不谦逊
对父母、亲属、上师等不时时恭敬供养
傲慢
身不谦卑
说话粗暴
不具备顶礼、起立、合掌、恭敬之态度
执著自我
赞叹自己
贬低他人
贪求利养
渴望恭敬
希求名声
成为愚痴之器
难以远离
难以厌离
好乐广大
少有悲心
执著我、众生、寿者、养育者及补特伽罗见
暴怒粗暴
具有争执
如是等类，当知是增上我慢者之相。
其利益为：若能断除我慢，则能获得种姓与身体圆满，亦能轻易获得诸上师教诫。因此，速疾圆满资粮，亦能迅速证得一切智智。

།དེ་སྐད་དུ། འཕགས་ པ་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས།དེའི་ལུས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ཏེ། ལུས་མཚན་གྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ་དང་། ལག་པ་དང་རྐང་པ་འཇམ་ཞིང་མཉེན་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ལུས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ཆེ་བ་དང་། དབང་པོ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་དང་། ཡན་ལག་དང་ ཉིང་ལག་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཡང་གཟུགས་ཀྱིས་རྒྱགས་ཤིང་དྲེགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ།ལུས་ཆེ་བའི་ཚུལ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཆོས་འཛིན་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་སེམས་ཅན་ཇི་ཙམ་དུ་དམན་པ། གཟུགས་མ་ཚང་བ་རྣམས་ལ་ཡང་འདུད་དོ། །རབ་ཏུ་འདུད་དོ་ཞེས་ འབྱུང་ངོ་།།ཡང་གསུངས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་གང་གི་ཚེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་མཆིས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་གཞོལ་བའི་ཕྱོགས་ན་མཆིས་པར་འགྱུར་ཏོ། །དེ་གཞོལ་བའི་སླད་དུ་ཆུ་ཀླུང་ཐམས་ཅད་དང་། ཆབ་མིག་དང་། འབབ་ཆུ་ཐམས་ཅད་ཚེགས་ཆུང་དུས་དེར་འབབ་བོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ང་རྒྱལ་མ་མཆིས་པར་བླ་མ་དང་སྦྱིན་གནས་ལ་གུས་པ་ལ་ཡང་ཚེགས་ཆུང་ངུས་ཆོས་ཟབ་མོའི་སྒོ་རྣམས་རྣ་བའི་དབང་པོ་ལ་གྲག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དྲན་པ་ལ་ཡང་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་གཉིས ཏེ་གྲངས་དང་།ངོ་བོའོ། །དེ་ལ་གྲངས་ནི་དྲུག་སྟེ། སའི་ཁམས་དང་། ཆུའི་ཁམས་དང་། མེའི་ཁམས་དང་། རླུང་གི་ཁམས་དང་། ནམ་མཁའི་ཁམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་སོ། །ནང་གི་སའི་ཁམས་གང་ཞེ་ན། གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ། ལུས་འདི་ལ་ནང་གི་ཁོང་ན་སྲ་བ་ དང་།མཁྲང་བའི་རྣམ་པ་དང་། ཉེ་བར་གྱུར་པ་དང་ཟིན་པའོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སྐྲ་དང་སྤུ་དང་སེན་མོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ནང་གི་ཆུའི་ཁམས་གང་ཞེ་ན། གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ། ལུས་འདི་ལ་ནང་གི་ཁོང་ན་ཆུ་དང་ཆུའི་རྣམ་པ་དང་། ཆུ་ཉིད་དང་། བརླན་པ་དང་། བརླན་པའི་རྣམ་པ་དང་། བརླན་པ་ཉིད་དང་། གཤེར་བ་ཉིད་དང་། ཉེ་བར་གྱུར་པ་དང་། ཟིན་པའོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། མཆི་མ་དང་། རྡུལ་དང་། མཆིལ་མ་དང་། སྣབས་དང་། ཆུ་སེར་དང་། ཚིལ་དང་། མཁྲིས་པ་དང་། ངར་སྣབས དང་།རྣག་དང་། ཁྲག་དང་། འོ་མ་དང་། གཅིན་དང་། གཞན་ཡང་གང་ལུས་འདི་ལ་ནང་གི་ཁོང་ན་ཆུ་དང་། ཆུའི་རྣམ་པ་དང་། ཆུ་ཉིད་དང་། བརླན་པ་དང་། བརླན་པའི་རྣམ་པ་དང་། བརླན་པ་ཉིད་དང་། གཤེར་བ་ཉིད་དང་། ཉེ་བར་གྱུར་པ་དང་། ཟིན་པ་འདི་ནི། ནང་གི་ཆུའི་ཁམས་ ཞེས་བྱའོ།།ནང་གི་མེའི་ཁམས་གང་ཞེ་ན། གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ། ལུས་འདི་ལ་མེ་དང་། མེའི་རྣམ་པ་དང་། མེ་ཉིད་དང་། དྲོ་བ་དང་། དྲོ་བའི་རྣམ་པ་དང་། ཉེ་བར་གྱུར་བ་དང་། ཟིན་པའོ།

如是，《圣海慧请问经》中说：
其身完全清净，身相庄严，手足柔软，福德相应之身极为高大，诸根具足，一切肢节圆满，然不因色身而生骄慢，具足高大之相。彼持法已，即使对于下劣、形体不全之众生亦恭敬顶礼。
复次所说：世尊，譬如大海所在之处必然低洼，因其低洼，一切河流、泉水、溪水皆易流入其中。世尊，如是菩萨无有我慢，恭敬上师及福田，则能轻易听闻甚深法门，并能住于正念。
其中所知略分二种：数量与体性。
其中数量有六：
地界
水界
火界
风界
空界
识界
何为内地界？凡是此身内部坚硬、固实之相及所摄持者。其为何？即发、毛、指甲等是。
何为内水界？凡是此身内部水及水相、水性、湿及湿相、湿性、润性，及所生起、摄持者。其为何？即泪、汗、唾、涕、浆液、脂肪、胆汁、脓血、乳汁、小便，以及其他此身内部水及水相、水性、湿及湿相、湿性、润性，及所生起、摄持者，是为内水界。
何为内火界？凡是此身内部火及火相、火性、暖及暖相，及所生起、摄持者。

།དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། གང་གི་ལུས་འདི་ལ་གདུང་བ་དང་། ཀུན་ཏུ་གདུང་བ་དང་། ཡོངས་སུ་གདུང་ བ་དང་།གང་གིས་ཟོས་པ་དང་། འཐུངས་པ་དང་། འཆོས་པ་དང་། མྱངས་པ་རྣམས་བདེ་ཞིང་ལེགས་པར་ཞུ་བར་འགྱུར་བ་དང་། ངག་གི་ཤས་ཆེན་ནོ། །རིམས་སོ། །རིམས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ནང་གི་རླུང་གི་ཁམས་གང་ཞེ་ན། གང་ལུས་ འདི་ལ་རླུང་དང་།རླུང་གི་རྣམ་པ་དང་། ཡང་བ་ཉིད་དང་། གཡོ་བ་ཉིད་དང་། ཉེ་བར་གྱུར་པ་དང་། ཟིན་པའོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། གྱེན་དུ་འགྲོ་བའི་རླུང་དང་། ཐུར་དུ་འགྲོ་བ་དང་། ཐད་ཀར་འགྲོ་བ་དང་། རྒྱབ་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་། རྒྱབ་ན་གནས་པ་དང་། ལྟོ་ན་གནས་པ་དང་། འཆད་པར་ བྱེད་པ་དང་།འགག་པར་བྱེད་པ་དང་། གཟེར་བ་དང་། འདར་བུ་དང་། སྣ་རྐང་དང་། རླུང་སྐྲན་དང་། དབུགས་འབྱུང་བ་དང་། རྔུབ་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ལ་གནས་པའི་རླུང་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ནང་གི་ནམ་མཁའི་ཁམས་གང་ཞེ་ན། གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ། ལུས་འདི་ལ་ནང་གི་ཁོང་ན་ཉེ་བར་གྱུར་པ་དང་། ཟིན་པ་དང་། ནམ་མཁའ་དང་། ནམ་མཁའི་རྣམ་པ་ནང་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བའམ། གང་པགས་པ་དང་། ཤ་དང་། ཁྲག་གིས་དགང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། ལུས་འདི་ལ་མིག་གི་ནང་ཞེའམ། རྣ་བའམ སྣའི་ནང་ཞེའམ།ཁ་ཞེའམ་ཁའི་ནང་ཞེའམ། ཁའི་སྒོ་ཞེའམ། མིད་པ་ཞེའམ། གང་ནས་མིད་པ་དང་། གང་དུ་གནས་པ་དང་། གང་གིས་ཟོས་པ་དང་། འཐུངས་པ་དང་། འཆོས་པ་དང་། མྱངས་པ་རྣམས་ཐུར་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་པ་དང་། གཞན་ཡང་ལུས་འདི་ལ་ནང་གི་ཁོང་ན་ཉེ་བར་ གྱུར་བ་དང་།ཟིན་པའམ། ཕུང་པོར་གྱུར་པའམ། ཁམས་སུ་གྱུར་པའམ། སྐྱེ་མཆེད་དུ་གྱུར་པ་དག་གི་ནམ་མཁའ་དང་། ནམ་མཁའི་རྣམ་པ་དང་། མ་གང་བ་དང་། པགས་པ་དང་། ཤ་དང་། ཁྲག་གིས་དགང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པ། ནང་གི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བ་ཁོང་སྟོང་དང་བུ་ག་ཞེས་བྱ་བ་ དག་སྟེ།དེ་དག་ནི་ནང་གི་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་གང་ཞེ་ན། མིག་གི་དབང་པོ་ནི་བདག་པོ་གཟུགས་ནི་དམིགས་པ། གཟུགས་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པ་སྟེ། སྔོན་པོ་རྣམ་པར་རིག་པའམ། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། ཁྲ་བོ་རྣམ་པར་རིག་པའམ། རིང་ པོ་དང་།ཐུང་ངུ་དང་། སྦོམ་པོ་དང་། ཕྲ་མོ་རྣམ་པར་རིག་པ་སྟེ། གང་ཅི་ཡང་རུང་། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་རྣམ་པར་རིག་པ་འདི་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་ཅི་ཡང་རུང་། རྣ་བའི་དབང་པོ་ནི་བདག་པོ་ནས་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་བདག་པོའོ།

其为何？即此身中所生热恼、遍热恼、周遍热恼，以及能令所食、所饮、所嚼、所尝之物善于消化，以及语言力量、发热、疾病等类。
何为内风界？即此身中风及风相、轻性、动性，及所生起、摄持者。其为何？即上行风、下行风、横行风、背行风、背住风、腹住风、语言风、阻塞风、刺痛风、颤动风、鼻息风、胀气风、呼吸风、吸气风，以及住于肢节支分之风等。
何为内空界？凡是此身内部所生起、摄持，空及空相，归属内数，或非为皮、肉、血所充满者。其为何？即此身中眼内、耳内、鼻内、口内、口腔内、咽喉、所咽之处、所住之处，以及能令所食、所饮、所嚼、所尝之物下行者，及其他此身内部所生起、摄持，或成蕴、界、处之空及空相，非为皮、肉、血所充满，归属内数之空腔及孔窍等，是为内空界。
何为识界？眼根为主，色为所缘，别别了知色，即了知青色、黄色、红色、杂色，或了知长、短、粗、细，凡是了知色相及形状，是为眼识界。如是，凡耳根为主乃至意根为主。

།ཆོས་ནི་དམིགས་ པ་སྟེ།སྒྲ་རྣམ་པར་རིག་པའམ། དྲི་རྣམ་པར་རིག་པའམ། རོ་རྣམ་པར་རིག་པའམ། ཆོས་རྣམ་པར་རིག་པ་འདི་ནི་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཏེ། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་གྱི་ཁམས་ཏེ། དེ་ལྟར་དབང་པོ་དྲུག་ནི་བདག་པོ། །ཡུལ་ དྲུག་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་ལ་ཡུལ་རྣམ་པར་རིག་པ་འདི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་བྱའོ།།ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཚོགས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་བལྟའོ། འདིར་བྱེ་བྲག་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་སྙམ་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་གེགས་སུ་ འགྱུར་བའི་ང་རྒྱལ་འདིར་མ་སྤངས་ན་རྟག་ཏུ་ངན་སོང་དང་མི་ཁོམ་པར་སྐྱེ་ཞིང་།བརྒྱ་ལ་མིར་སྐྱེས་ན་ཡང་རིགས་དམའ་བ་དང་། ལོང་བ་དང་། མདོག་ངན་ཅིང་། མཐུ་ཆུང་བའི་འགྲོ་བ་འཛིན་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལྟ་ག་ལ་ཐོབ། དེ་སྐད་དུ། འཕགས་ པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས།རྨོངས་ནས་ང་རྒྱལ་དབང་གིས་ངན་སོང་ས། །མི་ཁོམ་འགྲོ་བ་རྣམས་དང་དབུལ་པོ་དང་། །དམའ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་དང་ལོང་བ་དང་། །མདོག་ངན་པ་དང་མཐུ་ཆུང་དེ་དག་འཛིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་བདག་གིས་ཅི་ནས་ཀྱང་ ཁེངས་པ་འདི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་བསྒོམ་པ་གང་ཞེ་ན། ཐོག་མར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ལ། སྟན་བདེ་བའི་སྟེང་དུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ལ་ལུས་དྲང་པོར་བསྲངས་ལ་ཡིད་ཙམ་ཞིག་བསྡད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཁམས་ལྔ་པོ་དག་ མཚན་མ་བཟུང་ནས་ནང་གི་ཁམས་ལྔར་གཏོགས་པ་ལ་མོས་པར་བྱེད་དོ།།ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ལ་མོས་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་མིག་གི་ཁམས་འདི་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་དང་བ་སྟེ། སྲ་བ་དང་། གཤེར་བ་དང་། ཚ་བ་དང་། ཡང་ཞིང་གཡོ་བའོ་ཞེས་ ཤེས་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ལ་གཞིར་ཅི་གསལ་དུ་བརྟག་གོ།།དེ་ལྟར་གཟུགས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དབང་པོ་ལྔ་ལ་སོ་སོར་ཕྱི་ཞིང་བརྟག་གོ། །ཁོང་སྟོང་དང་། སྦུབས་དང་། མ་གང་བ་ལ་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་བརྟག་གོ། །ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ལ་འདི་ ལྟར་དབང་པོ་དང་།ཡུལ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དྲུག་སྐྱེ་སྟེ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་དམིགས་སོ་སྙམ་དུ་དེ་དག་རིམ་གྱིས་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་ལ་དམིགས་སོ། །དེ་ལ་ཁམས་ཀྱི་ཚོད་གཟུང་བ་གང་ཞེ་ན། སྤྱིར་ཁམས་ལ་རབ་འབྲིང་དང་ཐ་མ་གསུམ་ཡོད་ཀྱང་ དགེ་སྦྱོང་གཞན་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་སྣང་ལ་བསྒོམས་པ་ན་ཧ་ཅང་མི་ནུས་པ་ཡང་སྣང་བས་ཁམས་རབ་ཀྱིས་ཀྱང་ཐུན་ཐུང་དུ་ནས་བསླབ་པར་བྱའོ།

法为所缘，了知声、了知香、了知味、了知法，此为耳识界，从耳识界乃至意识界。如是六根为主，六境为所缘，了知境者即名识界。
其中资粮即清净戒等，当于他处观察。此处当略作思维：若不断除此成为圣道障碍之慢心，则常生恶趣及无暇处，纵百次得生为人，亦将受持低贱种姓、盲目、丑陋、微弱之身，如何能得无上菩提？
如《圣持国长者请问经》云："愚痴慢心力，恶趣无暇处，贫穷下贱生，盲目丑陋弱。"是故应当思维：我当以一切方便于一切时断除此慢。
何为修习？首先圆满一切所作，于舒适座上结跏趺坐，端正其身，暂住于意。然后执取外五界相，于内五界中作胜解。依闻思而于识界作胜解，如是了知：此眼界即四大种所成，即坚性、湿性、热性、轻动性。如是专注智慧，审察其基础明晰程度。
如是于五根色法一一观察。于空腔、管道、未满处，当观察为空界。依闻思而于识界如是观察：依根、境、作意等而生六识界，缘于种种行相，如是次第分别而缘。
其中界量如何？总之，虽有上中下三种界，然见有善行者于他处精进，修习时亦见有不能行者，故上等根器者亦应从短时修习。

།དེ་བས་ན་གསུམ་ཀས་ཀྱང་རེ་ཞིག་སློབ་ལུགས་གཅིག་པར་བྱ་སྟེ་མཚན་མོ་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་ལ་གཉིད་ཇི་ཙམ་ལོག་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཁམས་བརྟས་པ་དེ་ ཙམ་ལོག་ལ་གདལ་ལོ།།ཉིན་པར་ཞར་ལ་ཚོད་གཟུང་ཞིང་བསྒོམ་མོ། །འདི་ལྟར་དང་པོ་ཉིན་པར་སྔ་དྲོ་ཐུན་གཅིག་གོམ་པ་ཐ་མལ་བས་མདའ་རྒྱང་ཕྱེད་དུ་ཕྱིན་པའི་ཡུན་ཙམ་ཞིག་བསྒོམ་མོ། །ཕྱི་དྲོ་ཐུན་གཅིག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་ཉི་མ་བཅུའི་བར་དུ་ཐུན་རེ་རེ་བསྣན་ཞིང་ བསྒོམ་མོ།།ན་ཚ་ཕྲན་ཚེགས་བྱུང་ན་ཞར་ལ་ཞི་བར་བྱ་སྟེ། བསྲན་བསྐྱེད་ལ་མི་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཁམས་ཀྱི་ཚོད་ཞར་ལ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ནི་བཞི་སྟེ། དང་པོ་ནི་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་མི་གསལ་ཞིང་གོ་རིམས་ཀྱང་འཁྲུགས་ཏེ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ ནི་སོ་སོར་ཕྱེ་བའི་སྐབས་སུ་གསལ་ཞིང་གོ་རིམས་མི་འཁྲུགས་པ་ཡིན་ནོ།།གསུམ་པ་ནི་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་གསལ་ལ་གོ་རིམས་ཀྱང་མི་འཁྲུགས་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཡུན་ཐུན་ཐུང་དུ་ལས་མི་ཐུབ་ཅིང་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སེམས་ཀྱི་དགའ་བ་མེད་ལ་འཇུག་སྙིང་བག་འདོད་པ་ཙམ་དུ་བས་སོ། །བཞི་པ་ ནི་རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉིས་ཀ་ལ་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་གསལ་ཞིང་གང་ལ་གཏད་པ་ལས་གཞན་དུ་འཕོར་མི་འདོད་ལ།ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སེམས་ཀྱི་དགའ་བ་དང་བཅས་པར་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གནས་པའི་ཚད་ནི་འདི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཁམས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྦྱོར་བ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་ ཅིང་གོམས་པར་བྱས།ལན་མང་དུ་བྱས་པའི་རྒྱུས་ན་རྒྱུ་ཡང་རུང་གནས་ཀྱང་རུང་ཁམས་སྣ་ཚོགས་དང་། ཁམས་དུ་མའི་ལུས་ལ་རིལ་པོའམ་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཆེས་མང་དུ་སྣང་ལ། རིལ་པོའི་འདུ་ཤེས་ཉིད་མེད་པ་དང་། ང་རྒྱལ་གྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སེམས་ མི་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་བསྟེན་པའི་ཐབས་ནི་སེམས་གནས་པར་ཤེས་ནས་སྔར་བསྒོམས་པ་བས་ཐུན་གྱི་གྲངས་ཉུང་བར་བྱ་སྟེ། ཡུན་ཅུང་ཟད་རིང་བར་བསྒོམ་མོ། །སྲོད་དང་ཐོ་རངས་ལ་ཡང་བསྒོམ་མོ། །སྔར་ཇི་ཙམ་གསལ་བ་དེ་ཙམ་ལས་ལྷག་པར་རྩོལ་བ་མི་བྱ་སྟེ། བག་གློད་ལ་བསྒོམ་ མོ།།ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་ངལ་བའམ། སེམས་དུབ་པའམ། བསྒོམ་ཙམ་ན་དངང་བའམ། ཤུགས་འབྱུང་བའམ། མགོ་བགས་ཀྱིས་ལྕི་བའམ། ཡམ་ཡོམ་བྱེད་པའམ། འདར་བའམ། ནུབ་མོ་གཉིད་སྲབ་པའམ། ཟས་མི་ཞིམ་པའམ། ངག་གི་འཁྲུལ་པ་མང་དུ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་ པ་ཁམས་མི་བདེ་བའི་མཚན་མ་ཅུང་ཟད་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྒོམ་མོ།།དེ་ནམ་བྱུང་ན་ངལ་བསོ་སྟེ། ལུས་ལ་བསྐུ་མཉེ་བྱ། །ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཟས་སྐོམ་གྱིས་ལུས་ཀྱི་ནུས་པ་བརྟས་སུ་གཞུག་གོ། །ཁམས་སོར་མ་ཆུད་ཀྱི་བར་དུ་ཉིན་མཚན་གཉིས་ལ་བསྒོམ་སྙིང་ འདོད་པའི་དུས་སུ་ཐུན་ཐུང་དུ་རེ་རེ་ཙམ་བསྒོམ་མོ།

我为您翻译这段藏文文本：
因此三者皆应暂时采用同一修学方式：夜间保持平等舍心，随眠多少即能增长气力多少，如是而眠。日间则随机把握分寸而修。如是最初于日间上午修习一座，时间相当于常人步行半箭程之久。下午一座亦如是修习。此后十日之间，每次增加一座而修。
若生微小病痛，随机调治，不应强忍而修。如是则能随机了知气力分寸。其中心生起次第有四：
第一，分别不明且次第紊乱而行。
第二，于分别时明晰且次第不乱。
第三，分别明晰且次第不乱，然仅能维持短暂时间，无身体安乐与心意欢喜，仅有些许修习意乐。
第四，于强弱二种精进中分别明晰，所缘专一不欲转移他处，具足身乐心喜，能长时安住。
其中安住之量如是：瑜伽士于界差别之加行悉皆依止、串习、多次修习之故，无论行走或住立，于种种界及多界之身中，或整体或差别之想愈发显现，无有整体之想，心不趣入与我慢缠缚相顺之法。
其中依止之方便是：了知心已安住后，较先前修习减少座次数量，稍作延长修习时间。黄昏与黎明时亦当修习。不应超越先前明晰程度而作精进，应放松而修。
直至身体疲惫、心意疲乏、修习时恐惧、气息紊乱、头部沉重、摇晃不定、颤抖、夜间睡眠轻浅、饮食无味、语言错乱等气力不适之相稍有显现为止而修。若生此相，则当休息，为身按摩，以如法饮食增长身体力量。
在气力未恢复之前，于昼夜二时想要修习时，仅作短暂一座修习。

།དེ་ཡང་ལྟ་བ་ཙམ་མོ། །ནུས་པ་བརྟས་ནས་སྲོད་དང་ཐོ་རངས་ལ་ཐུན་རེ། ཉིན་པར་ཐུན་གསུམ་ཙམ་བསྒོམ་ཞིང་སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བྱའོ། །དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པ་གང་ཞེ་ན། དམིགས་ པ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་རྟགས་གྲུབ་ཤིན་ཏུ་སླ་བར་འགྱུར་ཏེ།འདི་ལྟར་ཁམས་གཟུགས་ཅན་དེ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་ཡང་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པར་སྣང་སྟེ། དེ་ལ་བཙལ་ན་ཆ་ཤས་མེད་པ་ནི་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་སེམས་ལས་བྱུང་ བ་དང་བཅས་པ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ཆ་ཤས་མེད་པ་ན་དམིགས་སུ་མེད་དོ།།ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱང་ཆ་ཤས་ཙམ་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་ག་ལ་ཡོད། དེ་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་མཇལ་བ་ལས་ཀྱང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རེ་རེ་ནས་བཙལ་ན་མི་དམིགས་ སོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་གཅིག་མ་གྲུབ་ན་དུ་མ་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་གསལ་ལ་རྟགས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒོ་ནས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་དེ། དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ་ཞེས་ གསུངས་པའི་གདམས་ངག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ།

此亦仅为观察而已。待力量增强后，于黄昏与黎明各修一座，日间修约三座，并应以悲心为先导，且当发愿等。
其中，何为修习胜观？依此所缘，极易成就离一多之相，如是：虽极微细之色界诸法亦现为具有部分，若于其中寻求无有部分者则不可得。识界及其心所亦于无分刹那中不可得。虚空界亦与部分相关，故岂有一性？
如是于《圣父子相见经》中亦云："大王，一切诸法若一一寻求则不可得。"是故，若一不成则多不成，因彼依此故。于此明显通过比量推理而成立。
因此，由离一多故，胜义中无自性，如影像。应当随顺如是教授。

།ལས་ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀྱང་། །བདག་ལས་བློ་ཞན་མི་སྲིད་དེ། །འོན་ཀྱང་དོན་དུ་མི་གཉེར་བས། །མཁས་པའི་གདམས་ངག་མ་ཐོས་ལ། །ཕན་སྲིད་བསམས་ནས་བྲིས་པ་ལགས། །རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་གཟུགས་བལྟས་ནས། །གཞན་ ་ལ་འདི་ཞེས་སྟོན་འདྲ་བས།

我为您直译这段藏文诗歌，并保持对仗形式：
虽业行不可思议，
我慧不可能最劣，
然因不求实义故，
未闻智者之教言，
思及或有利益写。
如同眼翳观色已，
向他指示此是也。
这是完整的直译，保持了原文的对仗结构。这段诗歌表达了作者的谦逊之意，同时也说明了写作的缘由。每一句都严格按照原文直译，没有省略或意译。


D4372

།མཁས་པ་རྣམས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། །ཁམས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས། སེམས་གནས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཅུང་ཟད་བྲིས་པ་རྫོགས་སོ།། །།[]གང་གི་རླུང་འདིས་དབང་གྱུར་བས། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་གྱུར་ཅིང་། །འོད་ཟེར་སྣ་ཚོགས་སྟོན་མཛད་པ། དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་འཇུག་ཐབས་བྲི། སྡོམ་ནི། རྟགས་དང་ཕན་ཡོན་ཤེས་བྱ་དང་། ཚོགས་དང་བསྒོམ་དང་ཚོད་གཟུང་དང་། །སྐྱེ་རིམ་གནས་ཚད་བརྟེན་པའི་ཐབས། །སྐྱེད་དབྱུང་གྲངས་མཐར་ཕྱིན་དང་གཅིག་།དེ་ལ་རྟགས་ནི་འདིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤས་ཆེ་བའི་རྟགས་གཟུང་སྟེ། དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དབང་པོ་འགྱུར་བ་དང་། དབང་པོ་གཡོ་བ་དང་། དབང་པོ་མི་བརྟན་པ་དང་། དབང་པོ་འཁྲུག་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་བརྟད་པ་དང་། ངག་གི་ལས་ཀྱི་མཐའ་བརྟད་པ་དང་། དབྲལ་བར་དཀའ་བ་དང་། ཡིད་དབྱུང་བར་དཀའ་བ་དང་། སྤྲོས་པ་འདོད་པ་དང་། སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བ་དང་། ནེམ་ནུར་མང་བ་དང་། ཐེ་ཚོམ་མང་བ་དང་། འདུན་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་མི་བརྟན་པ་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་མ་ངེས་པ་དང་། ལས་ཀྱི་མཐའ་མི་བརྟན་པ་དང་། ལས་ཀྱི་མཐའ་མ་ངེས་པ་དང་། དགོས་པ་མང་བ་དང་། བརྗེད ངས་པ་དང་།དབེན་པ་ལ་མི་དགའ་བ་དང་། རྣམ་པར་གཡེངས་པ་མང་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣ་ཚོགས་དག་ལ་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་། མཁས་པ་དང་ལེ་ལོ་མེད་པ་དང་། བསྒྲུབ་ཕོད་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕན་ཡོན་ནི། དབུགས་བགྲང་བ་འདིས་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་མྱུར་དུ་ཞི་ནས་ཞི་གནས་ཚེགས་མེད་པར་འཐོབ་བོ།།དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་ཡང་དཀའ་བ་མེད་པར་སྐྱེ་སྟེ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བས་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མྱུར་དུ་སྐྱེ་བར་གསུངས་སོ། །ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་རྟག་ཏུ་ནད་ཉུང་བ་དང་། ཚེ་རིང་བར་ཡང་ འགྱུར་ཏེ།དེ་སྐད་དུ། ནང་པར་ལངས་ནས་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་།རྟག་ཏུ་བགྲང་བར་བྱས་ན་ནི། །ནད་ཀུན་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། །ཟླ་ཉི་གནས་ཀྱི་བར་དུ་འཚོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་དང་། གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། ནང་དུ་རྔུབ་པ་དང་། ཕྱིར་འབྱུང་བའོ། །མཚན་ཉིད་ནི་རྔུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྔུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྔུབ་པ་དང་བར་དུ་རྔུབ་པའོ། །འབྱུང་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། འབྱུང་བ་དང་། བར་དུ་འབྱུང་བའོ། །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་རླུང་ཞེས་བྱ། །དབུགས་ཞེས་བྱ། ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱ། འགྲོ་བ དང་འོང་བ་ཞེས་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
向诸位智者请求宽恕。从界的详细分类门径来看，略写修习安住心的方法已经完毕。

